Bańki, krwiaki i siniaki

Jakiś czas temu napisał do mnie Jurek, ze słuszną uwagą, iż polscy sceptycy niechętnie zamiatają na własnym podwórku. Rzecz dotyczyła Stefana Ossowieckiego, znanego przedwojennego mediumisty, któremu przypisywano każdą paranormalną umiejętność o jakiej wtenczas słyszano. Wspólnymi siłami jakoś zmierzyliśmy się z tematem, niemniej na próżno szukać w polskim internecie słów zdroworozsądkowej krytyki, tak jakby dla polskiej sceny debunkerów, największy XX-wieczny hochsztapler tego kraju w ogóle nie istniał. Odnoszę te słowa także do siebie. Nasza hobbistyczna scena kolekcjonerów bzdurnych (acz uważanych powszechnie za prawdziwe) idei, jest jak na razie skromniutka. Większość inspiruje się zachodnimi tekstami, w zasadzie o czym by nie napisać po polsku, jest się z tym pierwszym. Naturalnie kusi aby nabazgrać coś o Urli Gellerze, gdzie w informacjach można przebierać. Jest coś groteskowego w tym, że aby poznać tricki Teofila Modrzejewskiego (pseudonim Franek Kluski), zawitać trzeba na stronę... japońskich sceptyków. Istne kuriozum, że ludzie z końca Ziemi potrafią rozszyfrować odlewy jego duchów, kiedy my mając to pod nosem, nie potrafiliśmy tego dokonać przez 80 lat.

W ramach rehabilitacji, trochę o swojskiej medycynie alternatywnej, której popularność od lat 80-tych stopniowo spada, jednak śmiem twierdzić że i tak wciąż przewyższa np. akupunkturę. Mi bańki kojarzą się z emerytowanymi pielęgniarkami, sam będąc dzieckiem otarłem się o ten zabieg, przed którym uchroniło mnie czujne oko mojej matki. Bańki pochodzą wprost ze starożytności, bańki stawiać miał sam Hipokrates. Większość cieszy tak odległy rodowód - jejciu, jaka ta metoda leczenia jest stara, a jak wiadomo starożytni sroce spod ogona nie wypadli. Powinno być raczej odwrotnie, wiadomość o starożytnej genezie powinna nie uwiarygadniać a niepokoić. Znając poziom tej wiedzy, fakt że coś jest jej owocem mnie przeraża. Jeszcze w XVIII wieku, pomimo sporych postępów, jak opis krążenia krwi Harveya z 1628, medyna raczej szkodziła niż pomagała. Znamienne, że człowiek leczący się u ówczesnych lekarzy, żył statystycznie krócej niż ten, którego nie było stać na pomoc pana doktora.

Co by nie mówić i jak nie racjonalizować baniek, są one jedynie odmienią flebotomii - najzwyklejszego w świecie puszczania krwi. Dziś wszyscy nie dowierzają, jak można było nie dostrzec korelacji między upuszczaniem krwi a pogorszeniem się zdrowia tak leczonych ludzi, jednocześnie znajdziemy w internecie wpisy lekarzy (!) zalecających ten subtelny, bańkowy rodzaj flebotomii. Teoria jest prosta jak budowa cepa: wyciek krwi do tkanek pobudza układ odpornościowy. Po co jednak bańki? Lepiej poprosić zonę czy dziewczynę o malinkę, albo pieprznąć się młotkiem w nogę i zrobić sobie siniaka. Krwiak jest krwiakiem niezależnie czy robimy go magiczną bańką, czy wjeżdżając rowerem w koleine i wylatując przez kierownice. Aby ukrócić ewentualną dyskusje, czy siniaki rzeczywiście są tak zbawienne, oto lista chorób jakie leczą - serwowana przez tych samych ludzi, którzy cieszą się kiedy nabiją sobie guza: choroby układu oddechowego, choroby narządów wewnętrznych, jamy brzusznej, układu kostno-szkieletowego i moczowo-płciowego, a nawet nowotwory! W ty miejscu głos zabrało American Cancer Society, iż nie ma absolutnie żadnych dowodów, że bańki są skuteczną metodą walki z rakiem, czy z jakąkolwiek inną chorobą. Dla wszystkich którzy bronią "naturalnych metod leczenia", stawianie baniek jest przykładem medycyny alternatywnej która ewidentnie szkodzi, szpeci i kaleczy człowieka. Wydaje się, że takie metoda winny być naszym wrogiem w pierwszej kolejności. Tak czy owak, strzeżcie się położne z bańką za pazuchą!